Tips voor de partner

Het krijgen van een hartinfarct komt als een donderslag bij heldere hemel voor beide partners. U bent op dat moment overgeleverd aan informatie en adviezen van de medici. De partner die het hartinfarct overkomt is de eerste tijd alleen bezig met overleven en krijgt daarna te maken met onzekerheid en angst.

De partner krijgt zo mogelijk een nog grotere schok en heeft niet alleen te maken met onzekerheid en angst, maar moet ook nog eens alle lopende zaken regelen en het huishouden draaiende houden. Beide partners gaan dus op de 'automatische piloot' om het zo maar te zeggen; de één in het ziekenhuis en de ander thuis bij het gezin. Het is dan ook van belang om als partner de patiënt even los te laten en er op te vertrouwen dat hij/zij in goede handen is.

Accepteren

Het is moelijk om te accepteren dat het leven van beiden is veranderd en de juiste manier te vinden om daar mee om te gaan. Het risico is groot dat er een onderlinge afstand ontstaat op het gebied van uw gevoelens. Daarmee wordt bedoeld dat de periode waarin de patiënt en co-patiënt alleen met hun eigen gevoel en verwerking bezig zijn, te lang wordt. Waarna het contact tussen de partners soms maar moeizaam weer op gang komt. Het is dus van groot belang voor de relatie dat wanneer het eerste gevaar geweken is, de beide partners open met elkaar communiceren en hun beider ervaringen delen en bespreken om zo weer tot elkaar te kunnen komen. Ga er dus niet vanuit dat je als co-patiënt de enige moet zijn die zich sterk moet houden. Ook jij mag zeggen dat je geschrokken bent en dat je het moeilijk vindt om er over te praten. Wanneer een patiënt blijft aangeven "laat me met rust" of "ik ben er nog niet uit," maar ook "ik kan dit niet" wat eigenlijk wil zeggen "ik durf dit niet" (bijvoorbeeld seksueel contact) wordt het tijd om eens mee te gaan wanneer de patiënt voor een controle bij de specialist moet komen. Neem dan als co-patiënt zelf het initiatief en stel al je vragen die de patiënt uiteindelijk ook heeft, maar niet durft te stellen.

Samen leuke dingen doen

Maak gebruik van de revalidatie periode om weer tot elkaar te komen. De adviezen zijn vaak simpel; ga wandelen en fietsen. Juist die activiteiten zijn geschikt om er achter te komen wat de patiënt wel en niet kan, om er dan op een rustige manier over te praten. Als co-patiënt is het van belang het te accepteren wanneer de patiënt meldt dat het echt te veel is en moet stoppen. Neem de taak over en maak het af. Wel is het belangrijk om de patiënt te stimuleren om steeds een stapje verder te zetten in zijn lichamelijke herstel.

Communicate is belangrijk

Voor de partner voelt het de eerste periode aan alsof deze alles opzij moet zetten, ook zichzelf, en dus op de tweede plaats komt. Vaak ook voor de omgeving. Toch is het van belang om, wanneer men vraagt hoe het met u gaat, eens een eerlijk antwoord te geven en te vertellen dat u doodmoe wordt van die dagelijkse tripjes naar het ziekenhuis. Dat het u zwaar valt om alles alleen te moeten regelen en dat u best hulp kan gebruiken bij de boodschappen en of kinderopvang. Probeer een rooster op te stellen voor ziekenhuisbezoek zodat er altijd iemand is maar u ook een keer kunt overslaan. De patiënt heeft daar echt wel begrip voor. Weet dat communicatie het sleutelwoord is voor alles, ook tijdens de ziekte.